امتیاز ما
امتیاز خوانندگان به ما
[Total: 0 Average: 0]

مرز باریک میان بازی های کامپیوتری و بیماری روانی را بشناسید!

به نقل از ( مدیکال نیوز (اخبار پزشکی وسلامت)-انجمن دانشجویان علوم پزشکی))

بازی های کامپیوتری و ویدئویی، و سالهای اخیر بازی های تلفن همراه و آنلاین آن قدر همه گیر شده است که باعث دل نگرانی سازمان بهداشت جهانی بشود و حتی آن را پدیده ای اعتیادآور و یک بیماری روانی به نام «اختلال بازی» نام دهد. همه گیر شدن این بازی ها؛ هر چند بحث های زیادی در درباره تشخیص آن‌ها به عنوان نوعی اعتیاد یا سرگرمی به وجود آورده است؛  ولی این نوع فعالیت های تفریحی نتایجی بسیار بدی به دنبال داشته و آن قدر نگران کننده شده که سازمان بهداشت جهانی آن را یازدهمین بیماری روانی جهان خوانده است.

کسی مخالف تفریح و سرگرمی نیست. به هر حال زمان تغییر می کند و هر روز فن آوری های جدید به بازار عرصه می شود که گاها بد هم نیست. ولی اتفاقاتی مثل آن چه در اصفهان و خودکشی دو دختر در نتیجه بازی نهنگ آبی اتفاق افتاد؛ فقط محدود به ایران نیست. بلکه مساله نگران کننده ای بین‌المللی است که حتی باعث مداخله سازمان بهداشت جهانی در این عرصه شده است.

 

مرز بین بازی و اعتیاد را در نت‌نوشت امروز بخوانید.

اعتیاد به بازی های کامپیوتری چیست؟

طی تحقیقات سازمان بهداشت جهانی سه مشخصه  برای اختلال روانی در بازی های کامپیوتری وجود دارد که باعث شناسایی آن به صورت اعتیاد می شود:

۱- زمان زیاد و تداوم بازی،

۲- اهمیت و علاقه شدید به بازی،

۳- ادامه دادن بازی تحت هر شرایطی.

این سه مشخصه اگر به نحوی باشد که فرد را از فعالیت های روزانه دور نگه دارد و باعث تاثیرات منفی بر رفتار شخصی فرد، روابط خانوادگی و اجتماعی او  شود یک اختلال روانی است و باید درمان شود.

متخصصان سازمان بهداشت جهانی اعتقاد دارند قبل ار اعلام قطعی نام معتاد به شخصی که مدام مشغول بازی های کامپیوتری یا موبایلی است باید حداقل ۱۲ ماه رفتار او را مورد بررسی قرار داد.

دکتر ولادیمیر پوزنیاک Dr. Vladimir Poznyak از سازمان بهداشت جهانی عقیده دارد منظور سازمان افرادی نیست که طی یک روز چند دقیقه ای را برای  استراحت و شادی با کامپیوتر و موبایل بازی می کنند بلکه منظور افرادی است که به طور غیرعادی به بازی وابستگی دارند و در بیشتر مواقع بازی با کامپیوتر و موبایل را به هر کار دیگری ترجیح می دهند.

چه موقع این نوع بازی ها زیر ذره بین قرار گرفت

توجه و کنجکاوی به این نوع اعتیاد یا اختلال روانی زمانی به جدیت مورد بررسی قرار گرفت که سال گذشته یعنی ۲۱۰۷؛ بازی به نام  loot boxes هم توسط افراد عادی و هم افراد قمارباز خریداری شد. لوت باکس نوعی کنسول بازی است که به روش های مختلف می تواند از ساده تا پیچیده و حتی برای قمار برنامه ریزی شود. هر چند در انگلستان بازی loot box به عنوان یک روش قمار بازی دسته بندی نشد ولی باید بازی لوت باکس  و روش سنتی قماربازی  بیشتر بررسی و دسته بندی بین آن دو کاملا مرزبندی شود. بعضی از کشورها آن را جزو بازی قمار دسته بندی کرده اند و برای آن قوانینی گذاشته اند.

هر چند سازمان بهداشت جهانی اعتقاد دارد بین بازی های ویدئویی و قماربازی سنتی تفاوت‌هایی وجود دارد ولی تشابه آن ها در رفتار فرد آن قدر به هم نزدیک است که کنسول های بازی یا بازی های تلفن همراه  را مثل قمار باید یک نوع بیماری روانی قلمداد کرد.

نظر سازمان بهداشت جهانی

دسته بندی که توسط سازمان بهداشت جهانی در مورد اعتیاد به بازی انجام داده جنبش جدید و با اهمیتی است. به طوری که حتی با دولت های جهان در این باره مذاکراتی انجام گرفته است.

مساله اعتیاد به بازی های کامپیوتری ۳۰ سال است که به عنوان یکی از مشکلات خانواده ها توسط بیشتر والدین مطرح شده است. هر چند کمی تعجب برانگیز به نظر می رسد ولی حتی بوده اند افرادی که بدون وقفه بعد از چند روز، حین بازی جان خود را از دست داده اند. در سال ۲۰۱۵ بود که یک مرد تایوانی به دلیل سه روز بازی مداوم با کامپیوتر به صورت اینترنتی در یک کافی نت سکته قلبی کرد و جان باخت.

فوریه سال گذشته نیز یک مرد آمریکایی که تلاش می کرد بازی  World of Tanks را به صورت زنده در اینترنت به سرانجام برساند پس از ۲۴ ساعت بازی مرد.

در سال ۲۰۱۳ موسسه روانپزشکی آمریکا American Psychiatric Association این نوع بازی ها را تحت عنوان اختلال اعتیاد به اینترنت نامگذاری کرد. هر چند بعضی از متخصصان از جمله سازمان بهداشت جهانی هنوز این پدیده را نوعی اختلال روانی می داند ولی مضرات آن آنقدر زیاد بوده که به احتمال زیاد در آینده ای نزدیک آن را یک رفتار اعتیادی بدانند.

نظر سازندگان برنامه های بازی های کامپیوتری

سازندگان بازی های کامپیوتری، ویدئویی و امروزه تلفن همراه اعتقاد دارند این فقط یک بازی است و نمی تواند اعتیادآور باشد. آن ها برای منافع خودشان هم شده معتقدند این بازی ها نوعی ارتباط اجتماعی بین افراد ایجاد می کند و آن‌هایی را که از افسردگی، تنهایی و اضطراب رنج می برند درمان می کند. آن ها حتی از سازمان بهداشت جهانی خواسته اند تا حتی نام اختلال را برای افرادی که زیاد بازی می کنند به کار نبرد. به هر حال هیچ فروشنده ای نمی گوید ماست من ترش است. سازندگان و طراحان این بازی ها که حتی بعضی از آن ها مثل بازی نهنگ آبی سازندگانش از اختلال و بیماری روانی رنج می برند ادعا دارند که این یک بازی و تفریح است نه چیزی بیشتر.

روان شناسی چه می گوید

از نظر روان شناسی هر حرکتی یا رفتاری که به طور مکرر تکرار شود و شخص برای انجام آن نتواند بر اراده خود غلبه کند اعتیاد نام دارد. متاسفانه به محض آن که نام اعتیاد یا معتاد به میان می آید همه بی اختیار ذهن شان به طرف مواد مخدر کشیده می شود. ولی امروزه ثابت شده است که تنها ماده مخدر نیست که باعث اعتیاد می شود. الکل، رفتارهای پرخطر جنسی و بازیهای کامپیوتری و موبایلی از دیگر موارد اعتیاد در دنیای امروز محسوب می شود. چرا که شخص از آن لذت می برد و قادر به کنترل اراده خود برای مهار خواسته اش نیست. مهمترین مشخصه اعتیاد علاوه بر تکرار و لذتی که فرد از انجام آن کار می برد تغییر رفتاری است که پیدا می کند. در عین حال برای انجام کاری که دوست دارد حال مواد مخدر باشد یا الکل یا یک رابطه جنسی جدید یا بازی کامپیوتری اش دست به هر کاری می زند.

مرز ظریف بین بازی و اختلال روانی

071516 virtualviolence THUMB 300x163 - مرز باریک میان بازی های کامپیوتری و بیماری روانی را بشناسید!

بازی کردن خوب و حتی لازمه زندگی است. برای کسانی هم که به دلایلی مثل مشکلات جسمی امکان بیرون رفتن و فعالیت های خارج از خانه را ندارند، بازی های کامپیوتری و تلفن همراه در ساعاتی که تنها هستند شاید گزینه خوبی برای فعال بودن باشد. حتی پزشکان به افراد میانسال و سالمند که مشکلات حرکتی دارند توصیه می کنند برای فعال نگه داشتن مغز گاهی با کامپیوتر و موبایل بازی کنند.

شرکت های تولید کننده این نرم افزارها هم اعتقاد دارند این بازی ها نیستند که اعتیاد می آورند بلکه خود شخص است که دچار مشکل روانی است و پس از بازی کردن این مشکل خود را بروز می دهد.

بعضی از والدین هم بیشتر وقت ها این رفتار فرزند را نوعی علاقه مندی تلقی می کنند و حتی گاهی خوشحال هم هستند از این که فرزندشان می تواند تا مراحل آخر بازی برود و جایزه بگیرد.

ولی متخصصان روان پزشکی و بخصوص متخصصان روان شناسی سازمان بهداشت جهانی اعتقاد دارند اگر این بازی‌ها فقط در وقت آزاد آن هم مثل یک زنگ تفریح کوتاه صورت بگیرد یک بازی است. ولی وقتی به یک حرکت همیشگی تبدیل می شود به طوری که شخص حتی فعالیت های ضروری فردی مثل بهداشت و غذا را فدای بازی می کند و حتی دست به رفتارهای پرخطر دست می زند یک اختلال روانی محسوب می شود.

وقتی یک بازی کامپیوتری باعث عدم توجه فرد به مسائل شخصی، محیط اطراف، شرایط خانوادگی، شرایط تحصیلی یا فعالیت های اجتماعی می شود زنگ خطری برای یک اختلال یا بیماری روانی است که باید مورد بررسی و درمان قرار گیرد.

منبع

برچسب ها:
لینک کوتاه این مطلب:

به اشتراک بگذارید :

اخبار قبل و بعد
اخبار مرتبط

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد